Het Israëlisch-Palestijnse conflict - en de jodenvernietiging in Europa. Die twee zijn in Nederland niet los verkrijgbaar: altijd de samenhang vol dilemma's. Johan Snoek (1920) beschrijft de onderwerpen als twee brandpunten van een ellips - hij schept helderheid en appelleert eraan om onmenselijkheid nooit te vergoelijken.
Hij begint met een verslag van het kerkelijk verzet tegen Auschwitz tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat was veel sterker dan algemeen wordt aangenomen. Bovendien maakt Snoek inzichtelijk voor welke ingrijpende dilemma's de kerken zich gesteld zagen. De auteur belicht vervolgens het Israëlisch-Palestijnse conflict vanuit zijn jarenlange verblijf in en betrokkenheid bij Israël. Hij zoekt de nuance en de verbinding, en schrijft met grote kennis van zaken en het besef van urgentie.
Met bijdragen van dr. Dick Boer, prof. dr. Maarten den Dulk, ds. Wilken Veen en prof. dr. Anton Wessels. Elk vanuit een ander gezichtspunt belichten zij de thematiek, waardoor de lezer een rijkgeschakeerd beeld krijgt.
Dit is een tekst met een heel eigen karakter. Een opmerkelijke mengeling van persoonlijke herinneringen, op degelijk onderzoek gebaseerde beschouwingen over de houding van de kerken tegenover de Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog, in meer dan één opzicht geëngageerde betogen over de verhouding tussen Israel en de Palestijnen en de kerkelijke positiebepaling op dat gebied. Onverbloemde (morele) oordelen en afstandelijke analytische inzichten wisselen elkaar voortdurend af. Ik ben er zeer door geboeid.
